Zambia is puur, ongerept en niet overspoeld door toeristen. Het is zeker niet goedkoop, ook omdat ik alleen reis en graag in een beter segment verblijf. Er zijn uiteraard ook kampeeralternatieven beschikbaar. Mensen zijn vriendelijk, hulpvaardig en de gidsen/spotters zijn heel goed. Gelet op de locaties en de faciliteiten is het eten soms helemaal super. De natuur is geweldig, op ander vlak heb ik weinig gezien, maar dat is inherent aan het reizen naar de natuur.
Toen ik drie jaar geleden in het droge seizoen in South Luangwa vertoefde en daar een grote variatie aan wild voor de lens kreeg, werd ik ook attent gemaakt op het zogenaamde Emerald season. Ik moest eens terug komen in de regenperiode, aldus Peter Geeraerts (mede-eigenaar van het Track and Trail River Camp, Mfuwe) Dan zou ik een hele andere omgeving ervaren, met veel groen, jonge dieren en veel vogels en bovendien mooie heldere luchten. De hoeveelheid toeristen – toch al niet te groot – zou lager zijn en de tarieven gunstiger. Eind februari 2015, heb ik het advies van Peter opgevolgd en ben ik opnieuw zuidwaarts, richting Zambia getogen voor een natuurreis, met drie bestemmingen: Victoria Falls, Kafue en South Luangwa.
Onze nationale trots brengt mij via Harare naar Lusaka en na een korte overnachting in het Pioneer Rest Camp bij Lusaka, vlieg ik de volgende ochtend naar Livingstone. Vanuit het vliegtuigje is de ‘Rook die dondert’ al goed te zien.
De eerste verblijfplaats is de rustige Maramba River Lodge in Livingstone, gelegen net buiten Livingstone aan een zijtak van de Zambezi op zo’n 4 kilometer van de Mosi oa Tunya, de Victoria Watervallen. In de voetsporen van de illustere David Livingstone in 1855 bezoek ik dit wereldwonder en Unesco werelderfgoed, tevens de breedste watervallen van Afrika (1708 meter) en ruim 100 meter hoog. Per minuut goed voor een verplaatsing van 500 miljoen liter water. In deze periode zijn ze bijna op hun hoogtepunt, omdat de machtige Zambezi met meer dan voldoende water gevoed wordt. Gestart wordt met een vlucht over de watervallen, gevolgd door een afdaling en toch wel spectaculaire vlucht door de de gorges, vlak over de kolkende watermassa, waar enkele waaghalzen zich voorbereidden op een raft, en langs de ravijnwanden. De vlucht eindigt na een korte toer over het Mosi-oa-Tunya Nationaal Park. Vervolgens ga ik per taxi en te voet naar de Falls, aan de Zambiaanse kant, met zicht op de bovenstroom en een benadering van ‘the edge’. The Eastern Cataract en de Rainbow Falls zijn duidelijk zichtbaar. De omgeving wordt steeds natter en een poncho is noodzaak. Wanneer het water te veel wordt voor de camera, besluit ik de boventrail (boven langs de boiling pot) te lopen richting de Victoria Fallsbrug die Zambia met Zimbabwe verbindt. Er is vanaf de trail geen verbinding naar de brug en ik loop terug naar het beginpunt. De rest van de dag breng ik in de lodge door. Het is daar aan de bar, met uitzicht op de rivier, best goed toeven. Een kolonie wevers, een paar krokodillen en divers gevederd spul bieden verdere afleiding, af en toe onderbroken door het geluid van helikopters en ultralight vliegtuigjes. Het contact met bar- en restaurantpersoneel is heel goed en het eten is prima.
Een dag later ga ik voor een bliksembezoek naar Zimbabwe, want ik wil de Falls ook van deze kant bekijken. Beide landen beweren immers het mooiste uitzicht te hebben. Wandelend over de brug, even kijkend bij de bungeewaaghalzen en via de voettocht naar de grensgebouwen en vervolgens naar het park. Ook daar kies ik voor de droge delen en blijf uit de spray, maar ik denk al met al toch een mooi beeld van de watervallen te hebben gekregen. De Devil’s Cataract, Cataract Island en de Main Falls zijn goed te doen, via de eerste 9 viewpoints. Het weer is prima en de eerste regenbui maak ik in de taxi’s mee, die me naar Zambia en vervolgens naar de lodge terug brengen.
Natuurlijk mag een tochtje op de grote Zambezi niet ontbreken en ik kies hierbij voor kleinschalig-heid, immers het doel is ook nog iets te fotograferen. Diverse vogels zoals enkele kingfischers, bee-eaters, storks, maar ook nijlpaarden en krokodillen komen voor de lens. Een sundowner op een eilandje, ongeveer een kilometer van de watervallen en een tochtje met vaart door stroomver-snellingen maken het een leuke boottrip.
Mijn tweede bestemming is het Kafue Nationaal Park, het grootste natuurgebied van Zambia. Ik heb daar een reservering in de Mukambi Lodge. Na de vlucht naar Lusaka, volgt een ruim drie uur durende autorit en de weg is boven verwachting goed. Op 20 km van de lodge staan in het schemerlicht plots zo’n dertien wilde honden op de weg en dat is een imposant begin van dit verblijf.
De lodge ligt mooi aan de Kafuerivier en biedt gamedrives en bootcruises. Het personeel is vriendelijk, correct en de keuken verrast iedere keer in positieve zin. In principe ga je per boot naar de overkant van de 300 meter brede rivier en daar ga je per auto op toer door het park. Een nadeel van het Emerald Season is dat niet alle wegen begaanbaar zijn en dat het wild daardoor moeilijker zichtbaar is. Bovendien – even los van het nut van de tsé-tsévlieg in ecologische zin – is de prominente aanwezigheid van deze lastposten tijdens de (middag-)gamedrive m.n. in de middaguren een ervaring die je best wil missen. Toch heb ik op de diverse gamedrives in en naast het hoge gras een aanzienlijk aantal vogels (enkele soorten kraanvogels, reigers) bavianen, olifanten, impala’s en kudu’s gezien en bovendien oog in oog gestaan met een kudde van bijna 500 buffels. Een aparte ontmoeting is met de game rangers die, gewapend, met een speed-mars / duurloop bezig zijn. Tijdens de bootcruise komen o.a. de malachite, de hooded en de giant king fisher, diverse reigerachtigen, de lightfoot en de jacana voor de lens. Indrukwekkend is bovendien het gigantische onweer op de eerste avond (wat een vuur en wat een geluid) en de zonsopgang een paar uur later. Ook de aanwezigheid van jakhals, hyena en leeuw is onmiskenbaar, gelet op de verse sporen op het pad richting mijn tent.... Dat geeft wel even een dubbel gevoel. Alles staat stil en meteen komt de vraag op welk scenario de beste afloop heeft, doorlopen of omkeren…. Ik ben doorgelopen…. Mukambi is tenslotte ook innovatief en heeft een e-landrover, een mooi initiatief gelet op geluid en milieu. De laatste ochtend heb ik met Akim een tochtje gemaakt in de stille auto. Een aparte ervaring, die ik zeker ook op de boten zou toepassen.
Na de terugkeer naar Lusaka (via een 3 uur durende rit) neem ik de binnenlandse vlucht met Proflight voor mijn verblijf in South-Luangwa. De turbo-prop brengt de tien passagiers in een uur en tien minuten naar Mfuwe International Airport. Chauffeur Malama heet me welkom en we rijden voor de regenbui uit richting het Camp. In 2011 was ik al eens een weekje in het Track and Trail River Camp en de ontvangst voelt als thuiskomen. De stemming is meteen goed.
Het is laagseizoen en dus erg rustig, want op de campsite staan 2 auto’s en ik krijg een van de chalets toebedeeld met uitzicht op de Luangwa-rivier. De overige huisjes en luxe tenten zijn op dit moment leeg. Het geeft ook gelegenheid tot bouw en verbouw van het camp. Dat gebeurt echter op zo’n manier dat het geen moment stoort.
South-Luangwa heeft in vergelijking met 2011 (dat was toen in het droge seizoen) inderdaad een gedaantewisseling ondergaan. Groen is inmiddels de allesoverheersende kleur, de rivier is beter gevuld en op vele plaatsen zijn poelen, zelfs meertjes ontstaan, waardoor vogels, krokodillen en nijlpaarden overal te vinden zijn. Bovendien staat het gras op diverse plaatsen zeker een meter hoog. Ook enkele omgevallen bomen beperken het parcours, maar dat alles verhoogt de uitdaging van het spotten van alle soorten wild. Voor gids/chauffeur Friday maakt het allemaal niets uit, want het lijkt er op dat niets aan zijn oog ontsnapt.
Het park wordt met recht ‘Leopard Country’ genoemd, vanwege de hoge kans op het spotten van een luipaard. Daar is geen woord van gelogen, want ik krijg dit prachtige dier zeker zeven keer voor de lens en steeds op een andere manier, van luierend in een boom tot de jacht op impala’s of na het doden van een baviaan. Ook de avond-ontmoeting met de zogenaamde alfa-leeuwin is indrukwekkend, zeker als zij op 4 meter van de auto haar gebrul begint. De hele auto resoneert mee. De avond daarop ontmoeten we drie mannetjes, die zich ook laten horen. De lamp van de spotter moet even uit, zo dicht lopen de heren langs de auto.
Verder zijn er groepen leeuwen, zebra’s, olifanten, impala’s en puku’s, een verdwaalde gnoe, diverse giraffen en een buffel. De wilde honden en hyena’s laten dit keer helaas verstek gaan, daarentegen zijn diverse soorten kleine en grote bonte vogels present, zoals wevers, bijeneters, eenden, ganzen, reigers, enkele soorten ooievaars, kroonkraanvogels en diverse grote roofvogels.
De wolkenpartijen op de middagdrives zijn werkelijk fenomenaal tot aan een bloedrode / oranje zonsondergang toe. Extra credits voor het regenseizoen, waarvan ik overigens geen enkele bui mee maak.
De verzorging in het Camp is weer prima, een mooi chalet, mooie maaltijden, een aangename rustige sfeer met ruimte voor wat humor aan de bar. Het is goed toeven en ik sluit niet uit nog een keer terug te keren.
South Luangwa NP • Kafue NP • Victoria Falls
De Victoria Falls zijn de grote trekpleister van Zambia. Je vindt hier ontzettend veel toeristen. Daarnaast nog de vele mooie nationale parken waarvan ik Kafue NP heb bezocht. Een ontzettend groot park, waar je niet in een treintje achter de dieren aan rijdt. In al die tijd heb ik geen enkele andere auto of kamp gezien.
Tevens heb ik ruim een jaar tussen de lokale mensen gewoond en ik kan alleen maar zeggen dat het de meest vriendelijkste mensen zijn die ik tot nu toe hen ontmoet. Ik denk dat het land nog veel meer toeristen kan trekken, maar ik hoop dat het tot een acceptabel niveau blijft, want Zambia is te mooi en uniek om een tweede Kruger Park te worden.
Victoria Falls • Bevolking • Kafue NP










Bekijk & vergelijk meer goedkope vliegticketdeals op Cheaptickets.nl.
Bekijk & vergelijk meer goedkope vliegticketdeals op Cheaptickets.nl.