Tips & inspiratie voor Krasnaja Poljana

“Van Sochi naar Moskou”

In 2014 hadden we het geluk om, na Vancouver 2010, de duurste en voor Nederland meest succesvolle olympische winterspelen ooit, namelijk die van Sochi 2014 te mogen meemaken. Wat valt er te vertellen over Sochi behalve dat Sochi en haar wijde omgeving voor deze gelegenheid voor een stunning 37 miljard euro omgebouwd zijn tot ware het een Amerikaans pretpark. Een half werkend en vrij leeg pretpark dan wel. Voor de Russen een tropisch paradijs, voor ieder ander een jaren '80-like oord met dito hotels, lelijke stranden en foute neonverlichting. Nu al vergane glorie. Een hersenspinsel uit de koker van de heer Poetin, die met deze spelen Sochi en in het bijzonder Rusland voor eens en altijd op de kaart wilde zetten. Jammer van deze geldverspilling, daar hadden heel veel andere goede dingen voor gedaan kunnen worden. Het olympisch dorp was prachtig hoor, daar niet van. Maar ernaast lagen bijvoorbeeld een half afgebouwd pretpark (gesloten) en een zeeaquarium, waarvoor in de Japanse baai Taiji tientallen dolfijnen op brute wijze zijn gedood. Er werden 52 dolfijnen gevangen genomen. Ook dit aquarium was niet geopend.. Was het dan een en al kommer en kwel? Zeker niet. Buiten de geweldige Nederlandse prestaties tijdens de spelen en die heerlijke sfeer, verbleven wij gelukkig in een klein dorpje ergens ver in de bergen op zo'n uur rijden van Sochi. Bij een uiterst vriendelijke Russische familie die ons compleet in de watten legde. Communiceren met handen en voeten, dat wel, want de familie sprak geen woord over de grens. Wel een geweldige ervaring, om zo toch een kijkje in het leven van de gemiddelde Rus te kunnen nemen. Ook het feit dat we elke dag dwars door de toendra moesten rijden om weer naar 'huis' te kunnen was het waard en heeft voor diverse hilarische taferelen (en daarmee herinneringen) gezorgd. Zo zagen wij het echte Rusland en niet alleen die nepwereld die Sochi heet. Dit was overigens de tweede maal dat wij de Olympische Winterspelen bezochten en tevens de tweede maal dat het in de plaats in kwestie midden in de winter dik 25 graden was, best een rare gewaarwording. Sochi heeft een subtropisch klimaat, dus waar aan zee de palmbomen wuiven zie je in de verte de hoge besneeuwde toppen van de Kaukasus, prachtig. Voor wat betreft het eten, dit is natuurlijk heel persoonlijk, maar was niet helemaal mijn ding. Door de terroristische dreiging tijdens de spelen en de gespannen situatie rondom de Krim liepen overal beveiligingsmensen met geweren op hun rug, wat ons niet bepaald een gerust gevoel gaf. Het feit dat ik 33 weken zwanger was en vervolgens juist uit elke rij werd gevist voor extra controles hielp hier niet bepaald aan mee moet ik zeggen. Zelfs op het vliegveld werd ik apart gezet in een kamertje met zo'n tien chagrijnig kijkende Russische dames in legerkleding met bazooka's op hun rug. Hier werd mij met een hoofdknik bevolen half te strippen om zodoende te controleren of ik niet per ongeluk iets dubieus in of onder mijn dikke buik had verstopt. Alsof ik in een James Bondfilm was beland. Of ik dit de Rus in zijn algemeenheid mag aanrekenen denk ik niet. Feit is wel dat 'de Rus' redelijk stug en moeilijk te doorgronden lijkt. Maar, he..wat kun je eigenlijk zien van een land en zijn inwoners in een dikke week? Wij maakten op de terugweg een stop in Moskou en dit is natuurlijk een fantastisch mooie stad. Maakte qua schoonheid een hoop goed. Ga ik nog eens terug naar Rusland? Ik hoop het , want een ritje met de Trans Siberië Express is een grote wens en tegen een trip naar St. Petersburg zeg ik ook zeker geen nee. Ga ik nog eens terug naar Sochi aan de Zwarte Zee? Zeer zeker niet.

Mijn mooiste plekken & hoogtepunten in Rusland:

Moskou • Krasnaja Poljana • Omgeving dorp Loo