Tips & inspiratie voor Sambadome Sao Paulo

“Chacka chacka chacka samba!”

Cuba! Daar waren we al bijna een jaar voor aan het sparen. We zouden bijna gaan boeken voor een onvergetelijke vakantie toen een vriend van ons schaapachtig het nieuws bracht dat hij in februari zou gaan trouwen met zijn Braziliaanse vriendin... In Brazilië. Op zich niet zo'n probleem, tenzij je vriend ernaar toe wil om er voor zijn beste vriend 'te zijn'. Nou.... ok dan. Schoorvoetend werd de reisgids van Cuba weer in de kast gezet, een voor Brazilië aangeschaft en de tickets geboekt. Naar Sao Paulo. Ok, nou ja, als we dan naar de 'concrete jungle' gaan, dan kunnen we op zijn minst naar carnaval, want naast Rio hebben ze ook een beroemde parade in Sao. Feesten en in de sambadome naar de mooiste praalwagens en schaars geklede mannen en vrouwen kijken. "Uh, onze trouwdag is op 14 februari, de Nederlandse Valentijnsdag. Dat vond zij romantisch. We waren even vergeten dat carnaval dan begint". Ik had al bijna de tickets weer gecanceld... Wat een baalvakantie wordt dit zeg.

Gelukkig gingen vrienden van ons mee, waaronder een Braziliaanse en ze wilde ons graag haar land laten zien. En gelukkig was er ook nog een extra dag carnaval. Het leed werd langzaamaan verzacht, februari kwam dichterbij en de voorpret begon: Het kopen van een bikini, het aanschaffen van zonnebrandcrème in de winter, het aanschaffen van een jurk en pak voor de bruiloft, het inpakken van de koffer, het afscheid nemen van collega's en de ' road to Schiphol'. Eenmaal aangekomen werden we naar ons hotel gebracht in een gammele Fiat naar ons hotel gebracht, waarna we om half 10 's avonds onze eerste Braziliaanse pizza mochten proeven (we hebben er veel naar binnen gepropt tijdens deze drie weken, want Sao Paolo staat bekend om zijn pizza's). De volgende dag, na een Brazilian wax voor mij (auw! maar je moet het eens gedaan hebben) op weg naar de bruiloft op het platteland, gekenmerkt door heel veel file (6 en een half uur in de auto gezeten) zandweggetjes, koeien op de weg en een prachtig landgoed. Daar leerden we hoe graag de Brazilianen feestjes vieren: Na de ceremonie (we waren getuigen en toen we de rode loper over moesten schreeuwden de weddingplanners: "And remember, SMILE!") was er een feest zoals we niet gewend waren: Een waar drankfestijn! Op een gegeven moment lagen er mensen te slapen aan de eettafels.

De dag erop terug naar Sao waar we na een paar uren zeer welkome slaap in de stromende regen op weg gingen naar het carnaval. Toen de regen om 1 uur eindelijk stopte konden we pas echt genieten van de beweging, de kleuren, de muziek, de kostuums en de passie die de verschillende sambascholen in hun hour of fame stoppen. De muziek is ook aanstekelijk. Het gaat een beetje zo: chackachackchacka Carnaaaaavaaaaaaaalllll chackachackachackachacka carnavaaaaaaaaaaaaal!!!! We zagen dan wel de 'mindere' groepen, daar de beste groepen de dag ervoor al aan de beurt geweest waren, maar toch keken we onze ogen uit. Er was eigenlijk maar een groep die teleurstelde, omdat ze chagrijnig keken. Later bleek daar goede reden voor te zijn: Een hoofd van een van de praalwagen was afgebroken. Ja dat kost je punten!

Een beetje een tegenvaller in Sao Paulo is dat bijna niemand daar Engels spreekt. Dat is natuurlijk het goedrecht van ieder mens in ieder land ter wereld je eigen taal te willen spreken, maar echt handig is het niet. Je kunt niet eens fatsoenlijk een koffie bestellen bij de Starbucks. Aan de andere kant is het handen en voeten werk wel echt een feestje en het voelt als een overwinning als je wel een frappuchino krijgt, in plaats van een thee!

Na een paar dagen vlogen we door naar Foz Iquazu, waar zo werd ons verteld, de mooiste watervallen ter wereld zouden zijn. Dat werd niet zomaar door iemand verkondigd: Eleanor Roosevelt zei al dat de Niagara watervallen er bleekjes bij afstaken. We kunnen alleen maar instemmen met deze first lady: De Braziliaanse kant was al mooi, maar de Argentijnse kant was echt adembenemend. Hoe klein je je voelt bij het geweld van de 'devils throat', waar het water zich met een beangstigend geweld naar beneden stort. Boekentip: Arthur Japin beschrijft de watervallen ook in zijn bestseller 'Vaslav'. Daarnaast hebben we daar ook de kans gegrepen een helikoptervlucht te maken boven de watervallen en hebben we een vogelpark bezocht. De helikoptervlucht is kostbaar, maar het ook heel erg waard!

Terug in Sao zijn we doorgereden naar Barra do Una, een van de vele stranden die Brazilië rijk is. Daar heerlijk een week aan het zwembad en het strand gelegen en weer helemaal opgeladen kwamen we terug in Sao voor de laatste paar dagen drinken en eten in barretjes, feesten en gezelligheid. Wel een waarschuwing: Ladies, hold on to your men! De man/ vrouw verdeling in Brazilië is 1 (man) op 5(vrouwen). Als vrijgezelle man is het een waar paradijs, omdat veel vrouwen ook prachtig zijn en dat graag laten zien. Helaas is het mannelijk schoon diep verstopt. Daarnaast draagt iedere man daar een speedo op het strand, wat zelfs de mooiste man nog ietwat ranzig maakt.

Helaas hebben we ook het ziekenhuis nog van binnen gezien. Mijn vriend had zijn hoofd gestoten en de wond was zodanig dat er drie hechtingen nodig waren. Door de bureaucratische rompslomp van het Braziliaanse zorgstelsel hebben we 5 uur bij de eerste hulp moeten vertoeven. Toch heeft het geen schaduw geworpen op deze fantastische vakantie en hebben we zelfs besloten nog een keer te willen gaan. Rio staat nu wel hoog op de verlanglijst.

Eigenlijk was het overslaan van Cuba allang al vergeten en vergeven toen de bruid en de bruidegom ons stralend aankeken en immens dankbaar waren dat we 9.804,84 kilometer gereisd waren om hen bij te staan op een van de mooiste dagen van hun leven. Het mooie land, de lekkere pastel, de verrukkelijke stroganoff, prachtige stranden en ritmische dynamiek van het bestaan waren daarnaast ook wel leuk meegenomen ;).

Mijn mooiste plekken & hoogtepunten in Brazilië:

Iquazu watervallen (Argentijnse kant) • Barra do Una • Sambadome Sao Paulo

Brazilië '>

Brazilië '>

Brazilië '>